Biblioteka Centrali
Papa Musta na Regale - coś czego jeszcze nie było!
Pierwsze tego rodzaju wydawnictwo w Polsce!
UWAGA: do 2 grudnia w przedsprzedaży:
tylko 25 zł !!!
(ksiązki zawsze wysyłamy na nasz koszt)
tylko 25 zł !!!
(ksiązki zawsze wysyłamy na nasz koszt)
Co zrobić kiedy jedna forma wyrazu nie wystarcza artyście, kiedy chce opowiedzieć coś na kilka różnych sposobów? Pink Floyd mają "The Wall" - płytę i oparty na niej film, a Papa Musta ma "Papa na Regale" - płytę i stworzony na jej podstawie komiks. Mistrz zadziornych mini fabuł, doskonale czujący się w konwencji muzycznego story-tellingu postanowił przenieść bohaterów swoich piosenek na nowy grunt. W tym celu zaprosił do współpracy czterech poznańskich rysowników, którzy doskonale odnaleźli się w tej inteligentnie przerysowanej, lecz mocno trzymającej się ziemi konwencji.
Celem autora było nienachalne zwrócenie uwagi na problemy współczesnej cywilizacji, takie jak rasizm, uzależnienie od seksu własnoręcznego, anonimowość w sieci, czy konsumpcjonizm.
Krótkie odpowiadania pokazują absurdy pewnych zachowań i unikając moralizatorstwa skłaniają do przemyśleń. Mimo swojego ciężaru przekaz nie przytłacza, a humor, którym doprawione są opowiadania sprawia, że czytanie ich jest przyjemnością, a nie odprawianiem gorzkich żali. Uzupełnieniem komiksu jest Ep'ka składająca się z czterech utworów. "Logotyp", "Hejter", "Goodbye Wałkoń" i "Ska" to przebojowe kawałki utrzymane w konwencji reaggerap, jednak biorąc pod uwagę nietuzinkowy styl narracyjny i wykonawczy autora trudno zamknąć je w jakiejkolwiek szufladzie.
Warto sprawdzić to wydawnictwo chociażby ze względu na niezwykłe połączenie technik twórczych, mamy przed sobą dopieszczone w każdym calu innowacyjne dzieło, które może być początkiem nowego rozdziału w rodzimej sztuce przez odwrócone S - sztuce nienapuszonej i głęboko osadzonej w rzeczywistości.
Premiera: Litopad 2011
3 miejsce na Ligatura Pitching 2011
Oto opowieść o naszym dziadku Radosavie. Staram się opowiadać właśnie tak, jak on mi opowiadał. Wiele wspólnych rodzinnych obiadów spędziliśmy na żartach i opowieściach o jego niesamowitych przygodach. Oczywiście rzeczywistość jest o wiele bardziej okrutna i gdyby ta książka opowiadała o prawdziwym życiu, jej strony ociekałyby krwią i potem. Życie dziadka nie było lekkie, ale on sam nie byłby Radosavem, gdyby w mrocznych chwilach nie dostrzegał piękna i powodów, aby podążać dalej. Wydawać by się mogło, że o jego charakterze zdecydowało imię. Cały był radosny! Nie było dla niego rzeczy niemożliwych. Pomagał każdemu i był wsparciem dla całej rodziny. Marzył o tym, aby starość spędzić na podróżach z naszą babcią Branką. Zmarł ze zmęczonym, ale także z pełnym radości sercem, i ja go teraz wysyłam w tę wymarzoną podróż.
Boris Stanić
Urodziłem się, mieszkam i tworzę w Pančevie. Tu rysuję komiksy, maluję i piszę.
Często podczas długich spacerów po pobliskich łąkach lub lesie, obserwuję rośliny i dzikie zwierzęta, a to, co zauważę, notuję w swoim zeszycie. Obserwuję też ludzi, szkicuję ich fizjonomie i różne sytuacje. W taki sposób powstaje większość moich komiksów.
Miałem okazję brać udział w wielu wystawach, warsztatach i koloniach artystycznych w Serbii i zagranicą:
2007: „Garajistanbul”, „Real Presence”, Stambuł
2008: Galeria „Ozon”, „Antidepresiv”, Belgrad
2008: Galeria „Kuća legata”, „Real Presence”, Belgrad
2008: „Castello di Rivoli”, „Real Presence”, Turyn
2009. Galeria Sztuki Współczesnej, „Ekologija - priroda - empatija”, Pančevo
2010. Galeria "Elektrika”, „Divlji svet južnog Banata”, Pančevo
2010. „3ème Festival International de la Bande Desineé”, Algieria
2011. Comixiade, "New Narratives", Holandia i Polska
2011. 2. międzynarodowy festiwal kultury komiksowej Ligatura, Poznań, Polska
Moje komiksy były publikowane w magazynach:
2007: komiks Stari tunel, „Hardcomix”, Bukareszt
2009: komiks Surovi šah, „Strip It”, Belgrad
2009: komiks Radosav, „Stripburger”, Ljubljana
2010: komiks Radosav, „Komikaze”, Zagrzeb.
Studiowałem malarstwo na Wydziale Sztuk Pięknych w Belgradzie
Pozdrowienia z Serbii. Dziennik komiksowy z czasów konfliktu w Serbii, Alexandar Zograf
Aleksandar Zograf, twórca „Pozdrowień z Serbii” skupił się na opisywaniu ludzkich uczuć. Wprawdzie jego komiks jest bardziej pamiętnikiem z czasów wojny niż typowo reporterskim dokumentem, ale autor stara się dbać o szczegóły i fakty. W tym wypadku ważna jest perspektywa. Zograf przybliża nam wydarzenia w Serbii, począwszy od 1991 roku, ale szczególnie ważny jest dla niego okres bombardowania kraju przez NATO. Dzięki komiksowej formie po raz kolejny możemy zobaczyć fragment rzeczywistości nieopisany przez tradycyjne dziennikarstwo. Jego dzieło pokazuje, że z punktu widzenia mieszkańca serbskiej prowincji (a dokładnie miasteczka Pančevo) medialne przekazy upraszczają cały konflikt i przypinają wszystkim Serbom łatkę krwiożerczych zbrodniarzy. Tymczasem bombardowania NATO tylko nasiliły przewagę nacjonalistów i wytrąciły pacyfistycznej opozycji oręż z ręki. W „Pozdrowieniach z Serbii” jugosłowiański konflikt to kompletny chaos, w którym wszyscy się pogubili – łącznie z państwami Zachodu. Nadrealistyczny rysunek Zografa i celowo zakłócona narracja idealnie ten chaos oddają.
Sebastian Frąckiewicz, dwutygodnik.com
Od wydawców
Niniejsza publikacja to pierwszy w historii polskiej komiksografii przykład edycji prasowego serialu obrazkowego z końca lat ‘40 ubiegłego wieku wraz z tekstami analitycznymi.
Prezentowany serial Tajemnice Poznania ukazywał się od 16 grudnia 1948 do 6 lutego 1949 w „Expressie Poznańskim”, popołudniowym dzienniku wydawanym wówczas w stolicy Wielkopolski.
Autor tekstu i scenariusza pozostaje nieznany, ilustratorem zaś był młody, późniejszy rysownik satyryczny niemal przez całe życie związany z Poznaniem, Henryk Derwich.
Publikacja tego serialu prasowego wydaje nam się istotna z kilku powodów. Po pierwsze, pragniemy pokazać, że również komiks czy ilustrowane seriale prasowe, zwane wówczas. „filmami rysunkowymi”, stanowić mogą ciekawe źródło dla badań nad historią, kulturą popularną oraz historią kultury. Prezentacja takich odczytań komiksu i seriali rysunkowych stanowi jeden z głównych celów działań Projektu Centrala – Sztuka Komiksu Europy Środkowej. Po drugie, Tajemnice Poznania stanowią ciekawy przykład serii, która swą treścią wyłamywała się z oficjalnego nurtu pokazywania historii drugiej wojny światowej, który obowiązywał dziennikarzy i publicystów w ówczesnej prasie oficjalnej. O tych aspektach szeroko piszą Adam Rusek i Justyna Czaja w tekstach załączonych do niniejszej publikacji. Po trzecie wreszcie, Tajemnice Poznania stanowią wczesny etap twórczości Henryka Derwicha, jednego z ciekawszych rysowników i satyryków z czasów PRL, po którym spuścizna znajduje się obecnie w Bibliotece Uniwersyteckiej w Poznaniu. Sądzimy, że twórczość Henryka Derwicha oraz innych satyryków polskich warta jest większego zainteresowania oraz podjęcia badań.
Zapotrzebowanie na publikację poświęconą bohaterom rodzimych historyjek obrazkowych zrodził widoczny ostatnio w Polsce wzrost zainteresowania komiksem, przejawiający się m.in. większą niż dotąd liczbą wydawanych albumów oraz dostrzeżeniem tematyki przez media oraz badaczy kultury masowej. Istnieje bowiem - jak dotąd - niedostatek opracowań poszerzających i systematyzujących wiedzę o przeszłości i współczesności gatunku komiksowego na ziemiach polskich. Jego dzieje liczą sobie już blisko 150 lat, ponieważ ilustrowane opowiastki na dobre przybyły do Polski dopiero po pierwszej wojnie światowej, pojawiały się tu incydentalnie znacznie wcześniej.
Każde z haseł, prócz opisu bohatera/bohaterów, zawiera informacje o dacie i miejscu premiery przygód, notkę o autorze/autorach oraz wydanych albumach lub ilości odcinków, które wydrukowano w gazetach. Wydawnictwo okraszono bogatym wyborem kadrów z opisywanych komiksów, również tych najstarszych. Cóż więcej dodać? Chyba tylko tyle, że „Leksykon...” to pozycja obowiązkowa na półce każdego prawdziwego miłośnika polskich opowieści rysunkowych.
- 1 z 3
- ››